مسئله 78 كسىكه مىتواند وقت را تشخيص دهد ، اگر به گفتهء كسىكه مىگويد مغرب شده ، افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است ، اگر گفتهء او حجّت بوده است ؛ نظير ثقه و اذان وقت شناس ، قضا و كفّاره ندارد و اگر حجّت نبوده ، بايد قضاىآن را بگيرد ، ولىكفّاره ندارد . مسئله 79 كسىكه عمداً روزهء خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند يا پيش از ظهر براىفرار از كفّاره سفر نمايد ، كفّارهء او ساقط نمىشود ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتىبراىاو پيش بيايد ، باز هم كفّاره بر او واجب است . مسئله 80 اگر عمداً روزهء خود را باطل كند و بعد عذرىمانند حيض يا نفاس يا مرض براىاو پيدا شود ، كفّاره بر او واجب است . مسئله 81 اگر يقين كند كه روز اوّل ماه رمضان است و عمداً روزهء خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده ، كفّاره بر او واجب نيست . مسئله 82 اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا اوّل شوال و عمداً روزهء خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اوّل شوال بوده ، كفّاره بر او واجب نيست . مسئله 83 هر كسىكه ديگرىرا مجبور كند به انجام دادن كارىكه روزه را باطل مىكند ، بايد كفّارهء او را بدهد . مسئله 84 اگر روزه‌دار در ماه رمضان زن خود را مجبور به جماع كند ، مرد بايد دو كفّاره بدهد و بر زن كفّاره واجب نيست ؛ حتّىاگر زن در بين جماع راضىشود ، ولىروزهء او باطل مىشود ، مگر اينكه به طورىمجبور شده باشد كه از خود اختيارىنداشته باشد . مسئله 85 اگر كفّاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را به جا نياورد ، چيزىبر آن اضافه نمىشود .